Mirador de Jinama (El Hierro): uitzicht over de vallei van El Golfo

De Mirador de Jinama ligt boven op de steile rand die het binnenlandplateau van El Hierro scheidt van de vallei van El Golfo, op ongeveer 1.230 meter boven zeeniveau. Het is een van de bekendste uitkijkpunten van het eiland en de plek waar eeuwenlang de zogenoemde mudadas begonnen: de seizoensverplaatsingen van families, huisraad en vee tussen de hoger gelegen dorpen en de vallei. Wie tot aan de rand van de rotswand loopt en het landschap bijna verticaal naar El Golfo ziet wegvallen, begrijpt meteen waarom deze plek deel uitmaakt van het geheugen van El Hierro. Je kunt er het hele jaar door naartoe en de toegang is vrij.

Het hoofdbeeld is de vallei van El Golfo aan je voeten: een grote halve cirkel van vruchtbare grond met wijngaarden, bananenplantages en ananasteelt, afgesloten door de zee in het noorden. Op dagen met een wolkenzee blijven de wolken tegen de rotswand hangen en verschijnt en verdwijnt de vallei tussen de nevel, een geliefd beeld bij fotografen. Naast het uitkijkpunt staat de kleine ermita de la Virgen de la Caridad, gebouwd in 1924 met bijdragen van inwoners van San Andrés en Isora en van emigranten naar Cuba. Voor deze kapel vroegen wandelaars om bescherming voordat ze aan de afdaling begonnen.

Vanaf het uitkijkpunt vertrekt de Camino de Jinama (PR-EH 8), een van de oudste paden van het eiland en de historische route van de mudadas tussen de hoogten en de vallei. Het is een veeleisende wandeling: ongeveer 8 kilometer met circa 885 meter hoogteverschil, meestal goed voor rond de drie uur lopen. Het bovenste deel, geplaveid en met talloze bochten, daalt steil af vanaf de ermita de la Caridad; lager richting La Frontera wordt het pad milder en loopt het tussen akkers en weiden. Bergschoenen, water en wandelstokken zijn aan te raden, net als een goed plan voor de terugweg, want de klim omhoog is zwaar.

Het uitkijkpunt ligt in het centraal-oostelijke deel van El Hierro, ten westen van het dorp San Andrés. Vanuit Valverde rijd je richting San Andrés en vervolgens over de weg die naar de hoogte en de rand van de rotswand voert, tot aan het uitkijkpunt zelf. De toegang is aangegeven en de weg komt direct bij het panoramapunt uit, waardoor je niet hoeft te wandelen om de vallei te zien. Ter plaatse is een ruime parkeerzone, plus een kleine rustplek met tafels naast de kapel.

Het beste moment is bij heldere lucht, wanneer je de vallei van El Golfo volledig ziet, van de kust tot aan de rotswand. In de vroege ochtend is het licht vaak het schoonst. Ook op dagen met een wolkenzee is het de moeite waard, al kan mist het uitzicht dan binnen enkele minuten volledig verbergen. Op 1.230 meter hoogte en pal aan de rand van de escarpment kan het fris zijn en waait het vaak, dus neem ook in de zomer een jas of windjack mee. Is de mist dicht, wees dan extra voorzichtig bij de rand.