Charco del Palo (Lanzarote): naturalne baseny i dojazd

Charco del Palo to nadmorska enklawa na północnym wschodzie Lanzarote, w gminie Haría, zbudowana na zastygłych wulkanicznych potokach schodzących prosto do Atlantyku. Nie ma tu piaszczystej plaży: wybrzeże tworzy czarna skała, pocięta małymi zatoczkami, do których wchodzi morze i tworzy naturalne oczka. Osada powstała około 1970 roku z inicjatywy niemieckiego przedsiębiorcy Gregora Kaisera jako pierwsza urbanizacja naturystyczna na Wyspach Kanaryjskich. Do dziś zachowała spokojny, nieco odosobniony charakter, na końcu własnej, około trzykilometrowej drogi. Przyjeżdża się tu dla naturalnych basenów, niemal księżycowego krajobrazu i cichej atmosfery z dala od głównych kurortów wyspy.

Na wybrzeżu znajduje się kilka zatoczek przygotowanych do kąpieli, z naturalnymi basenami, których poziom zmienia się wraz z pływem. Podczas przypływu woda wpływa do środka i tworzy spokojne niecki do pływania oraz obserwowania ryb; przy odpływie odsłaniają się skalne platformy. W niektórych miejscach są tarasowe półki do opalania, niewielkie fragmenty piasku oraz schody lub rampy ułatwiające wejście do wody, a między nieckami naturalne przełamania fal nadające się do snorkelingu. Charco del Palo to ugruntowana osada naturystyczna: nudyzm jest dozwolony i powszechny przy basenach, zatoczkach i tarasach, przy spokojnym współistnieniu z osobami, które wolą kąpać się w stroju.

Z Arrecife jedzie się drogą LZ-1 na północ, w stronę Tahíche, Guatiza, Mala i Arrieta. Na wysokości Mala należy skręcić w oznakowany zjazd ku wybrzeżu, w stronę Charco del Palo, i pokonać około trzykilometrową drogę kończącą się w samej osadzie. Nie ma bezpośredniego połączenia guaguą, dlatego najlepiej przyjechać samochodem albo taksówką; przejazd z Arrecife zajmuje około pół godziny. Na miejscu jest niestrzeżony parking naziemny przy osadzie; w sezonie i w weekendy może się zapełniać, więc warto przyjechać rano.

Kąpiel zależy całkowicie od pływu i stanu morza. Naturalne baseny są najwygodniejsze i bezpieczniejsze przy przypływie lub średnim stanie wody, kiedy Atlantyk wpływa do niecek i tworzy osłonięte miejsca do pływania; przy odpływie skalne dno bywa odsłonięte i śliskie. Przed wyjazdem warto sprawdzić tabelę pływów i zrezygnować z kąpieli przy wzburzonym morzu, mocnej fali albo martwej fali, gdy woda może przetaczać się przez platformy. Nie ma ratownika ani nadzoru, nie ma też pryszniców, więc kąpiel odbywa się zawsze na własną odpowiedzialność: wchodź powoli, nie skacz do nieznanych miejsc i trzymaj się z dala od krawędzi wystawionych na fale.

Weź buty do wody albo neoprenowe skarpety: wulkaniczna skała jest ostra i śliska, a odpowiednie obuwie bardzo ułatwia wejście oraz wyjście z wody. Przydadzą się woda, krem przeciwsłoneczny i własny cień, bo oferta usług jest ograniczona: jest jakiś bar-restauracja i mały supermarket, niewiele więcej. Uszanuj naturystyczny charakter miejsca oraz spokój osób, które tam mieszkają. Ponieważ Charco del Palo jest niewielkie, dobrze pasuje do trasy po północy Lanzarote: można połączyć je z Jardín de Cactus Césara Manrique w Guatiza, wioską Mala i jej polami opuncji albo pojechać dalej do Arrieta i Órzola, skąd odpływa prom na La Graciosa.