Lanzarote: przewodnik po wyspie, plażach, dojazdach i najlepszych bazach noclegowych

Sercem wyspy jest Timanfaya / Montañas del Fuego: wstęp odbywa się wyłącznie w ramach Ruta de los Volcanes autobusem, z pokazami geotermicznymi, bo podłoże osiąga niemal 600 °C na głębokości 13 m; bilet kupuje się online z wyprzedzeniem. Obowiązkowa jest też spuścizna Césara Manrique: Jameos del Agua z jeziorem i ślepymi białymi krabami; Cueva de los Verdes, tunel lawowy z optyczną niespodzianką na końcu; Mirador del Río z widokiem na Archipiélago Chinijo; oraz Jardín de Cactus, dawne wyrobisko rofero przemienione w ogród. Do tego Teguise, historyczna stolica, i Haría, dolina tysiąca palm, gdzie spoczywa Manrique.

Największym skarbem są Playas de Papagayo, łańcuch turkusowych zatok w Monumento Natural de Los Ajaches, obok Playa Blanca; dojeżdża się szutrową drogą z opłatą albo dopływa taksówką wodną, a usług jest tam niewiele, więc warto zabrać wodę i cień. Dla surfingu, kite’a i windsurfingu najlepsza jest Playa de Famara, dwa kilometry piasku pod imponującym Risco de Famara, choć prądy czynią ją niebezpieczną do kąpieli. Rodzinnie sprawdzają się Playa Dorada i Flamingo w Playa Blanca, Las Cucharas i El Jablillo w Costa Teguise oraz Playa Chica w Puerto del Carmen, idealna do snorkellingu. Arrecife ma miejską, spokojną Playa del Reducto.

Przylatuje się na aeropuerto César Manrique-Lanzarote (ACE), około 5 km od Arrecife, z dobrymi połączeniami z Wielką Brytanią i resztą Wysp Kanaryjskich. Najlepszym sposobem na poznanie wyspy jest samochód z wypożyczalni: odległości są krótkie, drogi dobre, a sieć rozchodzi się wachlarzem z Arrecife (LZ-1 na północ, LZ-2 w stronę Playa Blanca i południa). Autobusy łączą miejscowości turystyczne, ale słabiej obsługują Timanfaya czy Papagayo; linie i taryfy warto sprawdzić na intercitybuslanzarote.es. Promem z Órzola można dopłynąć na La Graciosa w około 25 minut, a z Playa Blanca do Corralejo na Fuerteventurze w kolejne 25 minut.

Lanzarote słusznie chwali się wieczną wiosną: ma subtropikalny klimat pustynny, łagodny przez cały rok, z minimalnymi opadami skoncentrowanymi głównie zimą. Najcieplejszym miesiącem jest sierpień, ze średnią około 25 °C i oceanem o temperaturze 22 °C; najchłodniejszy styczeń ma około 17 °C, co czyni wyspę słonecznym schronieniem dla Europy w środku zimy. Najważniejszy jest wiatr: pasaty wieją regularnie i tłumaczą popularność sportów żaglowych w Famara i Costa Teguise. Mogą pojawiać się krótkie epizody kalimy. Najlepsza pora to właściwie cały rok, z wiosną i jesienią jako optymalnym oknem: ciepło i mniej ludzi.

Puerto del Carmen w gminie Tías to największy i najżywszy resort, z Avenida de las Playas, nurkowaniem i nocnym życiem pod ręką. Costa Teguise jest bardziej rodzinna i spokojna, zaplanowana od podstaw i znana z windsurfingu przy Las Cucharas. Playa Blanca na południu to nowsza opcja średniej i wyższej klasy: świetna baza na Papagayo, Timanfaya i prom na Fuerteventurę. Arrecife daje najbardziej lokalny klimat, z Charco de San Ginés i tapas, a Puerto Calero to ekskluzywna marina o żeglarskim charakterze. Na spokojny pobyt z autem dobre są butikowe fincas i domy wiejskie w interiorze (Yaiza, Haría, La Geria) oraz bohemiczna Famara naprzeciw klifu.

Kuchnia Lanzarote jest morska i wulkaniczna: papas arrugadas con mojo czerwonym i zielonym, świeże ryby takie jak vieja, cherne czy sama, sancocho i wszechobecne gofio, a także wysoko cenione kozie sery. Największym symbolem jest La Geria, unikatowy krajobraz winnic, gdzie każdy krzew rośnie w dole wykopanym w piconie i osłoniętym półkolistym murkiem; malvasía z DO Lanzarote zasługuje na degustację. Na ryby warto jechać do El Golfo przy Lago Verde, Arrieta albo Órzola. Najważniejsze rady: kup bilet do Timanfaya online i z kilkudniowym wyprzedzeniem, po parku nie wolno chodzić swobodnie, a mimo łagodnych temperatur słońce jest mocne przez cały rok.