La Gomera: complete gids voor het eiland van Columbus en de silbo

Het hart van het eiland is Parque Nacional de Garajonay, een nevelwoud van laurierbos dat in 1986 door UNESCO tot werelderfgoed werd uitgeroepen, met 18 wandelroutes, Alto de Garajonay op 1.487 m en bezoekerscentrum Juego de Bolas in Agulo. Roque de Agando, een fonolitische monoliet van 1.247 m, is het meest gefotografeerde beeld van het eiland vanaf het uitzichtpunt langs de weg. Los Órganos zie je alleen vanaf zee: een klif van basaltkolommen die op orgelpijpen lijken. In San Sebastián is Torre del Conde, gebouwd tussen 1447 en 1450, de enige vesting uit de tijd van de verovering die nog overeind staat, en Pozo de la Aguada bewaart de herinnering aan Columbus.

La Gomera heeft zwart vulkanisch zand, geen witte stranden, en veel stranden liggen aan de monding van een barranco. De belangrijkste kustzone is Valle Gran Rey in het zuidwesten, met de kernen La Calera, La Playa, La Puntilla en Vueltas; Charco del Conde is een beschut natuurlijk zwembad dat ideaal is voor gezinnen, terwijl Playa del Inglés meer golfslag heeft. Playa de Santiago, in het zuiden bij de luchthaven, is de zonnigste en droogste zone, met een maritieme club. In de hoofdstad liggen Playa de San Sebastián en Playa de la Cueva. Het noorden, bij Hermigua en Vallehermoso, heeft ruigere zee en natuurlijke zwembaden zoals die van Castillo del Mar.

Een huurauto is aan te raden: in kilometers zijn de afstanden kort, maar door de barrancos duren ritten langer over bochtige wegen die vanuit het centrum stijgen en dalen. Het publieke alternatief is GuaguaGomera, met acht lijnen en een knooppunt bij het station van San Sebastián, die de hoofdstad verbinden met Valle Gran Rey, Vallehermoso, Alajeró en de luchthaven, met passen en gereduceerde tarieven. Er bestaat ook een interne bootverbinding tussen San Sebastián en Valle Gran Rey, mooi en handig om het eiland zonder hoogteverschillen over te steken. Voor het nationale park en het noorden blijft de auto het meest comfortabel.

La Gomera heeft eeuwige lente, met jaargemiddelden van 20 tot 22 graden en mild weer in elk seizoen. Het voelt bijna als twee klimaateilanden: de kust en het zuiden zijn droog en zonnig, San Sebastián krijgt nauwelijks 147 mm regen per jaar, terwijl de toppen en het noorden veel vochtiger zijn door de passaatwinden en de wolkenzee die het laurierbos voedt. Voorjaar, van maart tot mei, en najaar, van september tot november, zijn het meest evenwichtig: aangename temperaturen en weinig regen. In de winter is het zuiden, rond Playa de Santiago en Valle Gran Rey, de warmste en lichtste hoek om de kou op het vasteland te ontlopen.

Valle Gran Rey is de toeristische zone bij uitstek, met een ontspannen en bohemien sfeer sinds de jaren zestig, appartementen, zonsondergangen en een goede basis voor boten naar Los Órganos en walvis- en dolfijnexcursies vanuit Vueltas. San Sebastián is de hoofdstad en aankomsthaven van de ferry, met zijn historische Parador en al het erfgoed rond Columbus dichtbij. Playa de Santiago, in het zuiden, is de zonnigste en rustigste keuze, met golf en het grootste resort van het eiland. Voor wandelen en landelijke authenticiteit biedt het groene noorden, met Hermigua, Agulo en Vallehermoso, casas rurales bij het park, met minder nachtleven.

Het sterproduct is almogrote, een smeerbare pasta van gerijpte Gomero-kaas, pittige peper, knoflook en olie, gesmeerd op brood of aardappelen. Miel de palma, ook guarapo genoemd, is een siroop van het sap van de Canarische palm en zoet desserts zoals frangollo en quesillo. Gofio, escaldón, geitenkaas en wijn van DO La Gomera ontbreken evenmin. En boven alles staat de silbo gomero: een gefloten taal die barrancos tot vijf kilometer overbrugt, UNESCO-immaterieel erfgoed en schoolvak; je hoort demonstraties in restaurants in het noorden.